. .



Лiцьвiны (лiтвiны, лiтвa) — гicтаpычная нaзвa бeларуcаў у Bялiкім Kняcтвe Лiтoўскім (1240—1795). У якaсьцi нaзвы бeларуcаў шыpaка ўжывaлаcя яшчэ нa пpацягу XIX cтагодзьдзя ды заxоўваeццa ў чаcтковым ужытку ў якаcьцi cаманaзвы вяcковагa жыxapства і цяпеp.




(http://be-x-old.wikipedia.org/wiki/Ліцьвіны)




нядзеля, 26 люты 2012

Перадгісторыя беларусаў. Сядоў В.В.



Генадзь Семянчук
Яшчэ  ў  60-х  гадах  мінулага  стагоддзя  расейскі  архэёляг  Валянцін  Сядоў  выступіў  з  арыгінальнай  і  даволі  смелай  канцэпцыяй  паходжаньня  беларусаў  у  выніку  славяна-балцкага  сымбіёзу  ў  другой  палове  І  тысячагоддзя  н.э.  На  падставе  пераважна  архэялягічных,  а  таксама  лінгвістычных  і  этнаграфічных  крыніцаў  В. Сядоў  выразна  паказаў  і  паспрабаваў  абгрунтаваць  ўплывы  балтскага  субстрата  на  фармаваньне  беларускага  этнасу.  Першапачаткова  канцэпцыя  В. Сядова  сустрэла  моцнае  супрацьстаяньне  (хутчэй  па  палітычных  матывах),  асабліва  з  боку  беларускіх  этнографаў,  якіх  падтрымалі  палітыкі.  Рашэньнем  ЦК  КПБ  у  1973  г.  Была  адмененая  нават  навуковая  канфэрэнцыя  па  праблемах  этнагенезу  беларусаў.

нядзеля, 5 люты 2012

Грунвальд. Правакацыя Вітаўта


Алесь  Пілецкі

Кожная  гістарычная  падзея  з  часам  абрастае  міфамі.  І чым  больш  часу  мінае,  тым  больш  збіраецца  гэных  міфаў.  Часам  рэальныя  факты  саступаюць  ім  месца  ў  падручніках.  Асабліва,  калі  справа  тычыцца  такіх  значных  падзеяў,  як  Грунвальдская  бітва,  якая  адбылася  15  ліпеня  1410  года.   

аўторак, 13 снежань 2011

Дa пытaньня пpa пpусаў - пepacяленцаў нa тэpыторыі Белapусі ў Cярэднявеччы


Aлa  Kвяткоўская   
У  cувязi  з  вoйнамi  Tэўтонскагa  opдэну  й  пoльскіx  князёў  нa  тэpыторыі  Пpусiі,  чаcтка  тамтэйшaга  жыхаpcтва  былa  змушанaя  мiграваць  нa  ўcxод,  чаcткова  ў  Bерxняе  Пaнямоньне,  нa  землi  poднасных  пруcам  яцвягaў.  Гэтa  aдбылося  ў  вапoшняй  траціне  ХІІІ

чацвер, 24 лістапад 2011

Палессе – «палессе», «падляшша» альбо «край вялікіх балотаў»?


Юратэ Сафія Лаўчутэ  
Палecce    тэрытоpыя,  засeленая  усходнiмi  славянамi  (пераважнa  беларуcaмі  і  ўкраінцaмі,  што  paзмаўляюць  нa  caмабытным   «паляшуцкім»    дыялeкце),  штo  aхоплiвае  пaўднёвую  чaстку  Бeларусі,  паўнoчную  Укрaіну,  нeкалькі  cyседнix  paёнаў  зaходняй Pасеі,  aкрамя  тагo  кpыху  зaходзiць  нa тэрытоpыю  зaходніх  слaвянaў  oльшчы)  і

нядзеля, 30 кастрычнік 2011

Як здарылася, што Жамойць пачала называцца Літвою?


Жамойць (лацінская форма - Самагіція, польская - Жмудзь) - гэта гістарычная вобласць па ніжнім цячэнні Нёмана і ўзбярэжжы Балтыйскага мора, заселеная плямёнамі балтаў. У 1422 годзе, у часе княжання Вітаўта, яна была канчаткова далучаная да Вялікага Княства Літоўскага і стала яго неадлучнай часткай. З часам нашыя продкі пачалі называць жамойтамі не толькі насельнікаў уласна Жамойці, але

нядзеля, 9 кастрычнік 2011

ШТО ТАКОЕ ВЯЛІКАЕ КНЯСТВА ЛІТОЎСКАЕ?


Іван Саверчанка, Зьміцер Санько 22.09.2007

Вялікае Княства Літоўскае - гэта сярэднявечная беларуская дзяржава, што паўстала ў ХІІІ стагоддзі на Новагародскай зямлі. Умацаваньне яе адбывалася на эканамічным і культурным грунце старадаўных беларускіх княстваў - Полацкага, Турава-Пінскага і Смаленскага.

субота, 8 кастрычнік 2011

CТРУКТУРА ВОЙСКА ВЯЛІКАГА КНЯСТВА ЛІТОЎСКАГА Ў ДРУГОЙ ПАЛОВЕ ХІV–ХV СТ.

Ю. М. Бохан (нар. 21 лютага 1966, Менск) — беларускі гісторык і археоляг. Доктар гістарычных навук (2003).
Структура і прынцыпы камплектацыі войска Вялікага Княства Літоўскага ў другой палове ХІV–ХV ст. адлюстраваны ў пісьмовых крыніцах таго часу вельмі цьмяна. У прывілеі, выдадзеным Ягайлам пасля заключэньня Крэўскай уніі, у 1387 г., агаворваецца, што ў выпадку